Miało być o czymś zupełnie innym i już jakiś czas temu, ale obrazek, który znalazłem przypadkowo, przeglądając flickr.com wbił mnie w podłogę i nie pozwala wstać. Idąc na studia techniczne nigdy nie zastanawiałem się nad tym co muszę robić czy jaki muszę być aby być prawdziwym inżynierem. Do tego dochodzi fakt, że dzisiaj nikt już nie patrzy na osobę z tytułem inżyniera tak jak kiedyś, kiedy był to naprawdę wykwalifikowany fachowiec w swojej branży. Kiedy dzisiaj ktoś mówi, że jest inżynierem to od razu nasuwa się pytanie – ok, a gdzie magister? Trzy literki więcej do nazwiska, ale czy też większy prestiż z posiadania dłuższego nazwiska niż koleżanka po filologii?

Na pytanie czy wystarczy mi sam tytuł magistra, inżyniera lub licencjata każdy powinien odpowiedzieć sobie sam. Ocenić szanse, ryzyko itp. Wróćmy jednak do sedna tego wpisu, a mianowicie znaleziska. Oto i ono:

Do każdego z punktów wymienionych na tym diagramie można by napisać osobny artykuł. Nie o to jednak chodzi, lecz o całokształt. Jeżeli chcę być inżynierem, dobrym inżynierem, we współczesnym świecie to powinienem cały czas poświęcać swojej pracy, współtworzeniu kilku projektów, pisaniu o postępach prac i publikowaniu nowych rozwiązań i to w kilku miejscach jednocześnie z uwzględnieniem przesłania i możliwości danego medium (blog, artykuł, wiki). Co to w ogóle znaczy pojęcie Engineer 2.0 czy 1.0 był zły? Umiał mniej? Gorzej wykonywał swoją pracę? Co zrobić teraz z tymi wszystkimi studentami, którzy pokończyli swoje wymarzone studia i pracują jako inżynierowie w wielkich firmach z laptopem w jednej ręce i lutownicą w drugiej, biegając po hali pełnej kosmicznej elektroniki i sprawdzając czy kolejny produkt firmy XXX podbije rynki światowe?

Na szczęście twórcy diagramy nie zapomnieli też o sferze prywatnej nowoczesnego inżyniera. Pośród tych czternastu warunków jest znalazło się też miejsce na rodzinę i lokalne społeczeństwo (lub jak kto woli znajomych – tłumaczenie dowolne). Ale kiedy znaleźć na to czas? Czy może jednak rodzinny obiad, podczas którego korzystam ze swojego smartfona, na którym piszę na mikrobloga i obserwuję sieci społecznościowe, jest tym czego ode mnie wymagają?

Nie zaprzeczę, że część z wymienionych na diagramie rzeczy robię, ale czy to sprawia, że jestem lepszym inżynierem i specjalistą w mojej dziedzinie? Wątpię.

Dużo tu pytań i znaków zapytania. Tak naprawdę każdy sam powinien sobie na nie odpowiedzieć i stwierdzić czy ten diagram ma dla niego sens. Dla mnie nie ma. Znam osoby biegłe w swojej dziedzinie i rozwijające się każdego dnia, które nie posługują się choćby połową tych cudownych wynalazków ludzkości, a i dla mnie są one raczej zabawą niż ciężką pracą. I kończąc ten nudnawy tekst poirytowanego programisty przytoczę jeszcze cytat jednego z głównych bohaterów serialu “Rodzina zastepcza”

Pierwsza zasada dobrego inżyniera – nie spieszyć się z robotą. Jacek Kwiatkowski (Piotr Fronczewski)

Wejściowych kanały audio są sumowane do pojedynczego kanału wyjściowego – downmix. W równoległym procesie informacje opisujące przestrzenność wielu kanałów są zapisywane jako informacja poboczna BCC. Obydwie informacje są następnie przesyłane do odbiornika. Po stronie odbiornika dekoder BCC generuje wielokanałowy sygnał wyjściowy z sumy sygnału oraz informacji o podziale kanałów. BCC oferuje kodowanie wielu kanałów do jednego – monofonicznego. W przypadku odsłuchu danego pliku/strumienia zakodowanego w BCC na sprzęcie nie obsługującym dekodowania BCC dostajemy zwykły dźwięk mono. Wiadomo, że w dzisiejszym świecie najpopularniejszym jest format stereo. Kodowanie BCC oraz chęć utrzymania stereo jako podstawy przysporzyły się do powstania MP3 Surround. Algorytm podobny do BCC tworzy dźwięk wielokanałowy w odbiorniku, korzystając z informacji otrzymanej z pliku stereo (oczywiście z odpowiednimi informacjami o przestrzenności). Algorytm ten zwiększa funkcjonalność BCC, aby móc przesyłać więcej niż jeden kanał audio.

Schemat na slajdzie 7. przedstawia ogólny zarys działania kodera MP3 Surround w przypadku kodowania sygnału wielokanałowego 3/2. W pierwszym kroku dwukanałowy mix stereo (Lc, Rc) jest tworzony z nagrania wielokanałowego poprzez procesor do downmixingu lub przez podobny sposób. W rezultacie otrzymujemy zgodny mix ze zwykłym MP3. W tym samym czasie zbiór parametrów przestrzennych (ICLD, ICTD, ICC) jest pobierana z sygnału wielokanałowego. Parametry te są kodowane jako dodatkowe dane dodawane do strumienia bitowego MP3. Kolejny schemat ilustruje dekoder używany w formacie MP3 Surround. Strumień bitowy MP3 Surround jest dekodowany do kompatybilnego mixu stereo, który w tym momencie jest już gotowy do prezentacji dwukanałowej (słuchawki, głośniki). Ten proces jest oparty o MPEG-1, dlatego też każdy istniejący odtwarzacz mp3 może to zrobić i odtworzyć zwykły format mp3 stereo. Dekoder MP3 Surround wykrywa obecność zakodowanej informacji o dźwięku przestrzennym i jeżeli jest to możliwe rozszerza odkodowany już dźwięk stereo do wielokanałowej formy dzięki dekoderowi typu BCC.

Problemem jest zmixowanie wielu kanałów do dźwięku stereo tak, aby oddawał on w pełni to co zostało nagrane. Częstą praktyką jest odgrywanie dźwięku z tylnych głośników w przednich razem z przednim mixem. Niestety przez to, że tylni miks jest często inaczej nagrywany odsłuch takiego sygnału sprawia, że pogarsza się możliwość lokalizacji instrumentów w nagraniu. Istnieją różne sposoby na rozwiązanie tego problemu – miksowanie ręczne, zaawansowane miksy automatyczne. Innym sposobem jest wykorzystanie kodera MP3 Surround w sposób przedstawiony na schemacie. Czyli zakodowanie miksu z dwóch różnych ścieżek wejściowych – stereo oraz wielokanałowej. Niestety nie wszystkie sygnały zostaną później odpowiednio zdekodowany np. nagranie pojedynczego instrumentu. Ciągle trwają badania nad tym jak jednocześnie zmiksować dźwięk przestrzenny oraz stereo, aby każdy z nich brzmiał dobrze.

MP3 Surround daje spore możliwości wykorzystania, dzięki zapewnieniu kompatybilności wstecznej z oryginalnym formatem MP3 – dzięki temu możemy słuchać tych samych utworów na odtwarzaczach stereo oraz obsługujących dźwięk przestrzenny. Dzięki dobrej jakości przy małej rozdzielczości można wykorzystywać go w radiach internetowych i serwisach muzycznych.

–
Dla czytelników mojego kanału RSS – z powodu problemów z zawieszaniem przez prezentację przeglądarki poprzedni wpis został wycofany i opublikowany na nowo.

Blog kusi: Napisz coś, tak dawno teog nie robiłeś…
Blip krzyczy: Masz nowiutkie konto – korzystaj!
Na co Blog: Masz Blip’a? Dawaj widgety, podepnijmy się.
Facebook się przepycha: Przepraszam, byłem pierwszy. W kolejkę barany! Aplikacja dla mnie jest najważniejsza.
Digsby nieśmiało: You have a message.
Blip z Blogiem: A ten tu skąd?
Facebook: Wczoraj przylazł, ale bardzo ładnie się sprawdza i pomaga mi pokazywać co u innych słuchać, którzy zamiast się uczyć siedzą u mnie i marnują czas. Se se se >:>
Blip ukradkiem: Patrz, patrz co tu mam ;)

KorKi: Pomocy! Złodzieje czasu atakują! Sesja się zbliża :>

Nie ma nic gorszego niż dać się porwać przed sesją, kiedy jest najwięcej do roboty. Z trudem wracam do walki z wiatrakami i pozdrawiam wszystkich marnujących czas! :)

Film zrealizowany w ramach laboratorium Technologi Nagrań II na PG WETI EiT IDIO 2010.

Pierwszym krokiem jest dodanie do projektu biblioteki GemCard: klikamy prawym przyciskiem na projekcie, Add Reference…, wybieramy plik dll z dysku.
Następnie w klasie gdzie chcemy implementować bibliotekę dodajemy:

1:        using GemCard;

Tworzymy obiekty potrzebne do obsługi czytnika i wydawania komend, dodajemy jeszcze stałe oznaczające odpowiedź zapytania. W naszym wypadku będą to stany prawidłowej odpowiedzi oraz “w trakcie”.

1:        static APDUCommand apduSelectFileMF = new APDUCommand(0x00, 0xA4, 0x00, 0x0C, null, 0x02);
2:        static APDUCommand apduReadRecord = new APDUCommand(0x00, 0xB0, 0xFF, 0xFF, null, 0xFF);
3:        CardNative iCard = new CardNative();
4:        APDUParam apduParam = new APDUParam();
5:        APDUResponse apduResp;
6:        const ushort SC_OK = 0x9000;
7:        const byte SC_PENDING = 0x9F;

Kolejnym krokiem będzie napisanie kilku prostych metod:

1:        /// 

2:        /// Pobiera liste podlaczonych czytnikow oraz laczy sie z pierwszym na listy
3:        /// 
4:        public void initReader()
5:        {
6:            string[] readers = iCard.ListReaders();
7:            iCard.Connect(readers[0], SHARE.Shared, PROTOCOL.T0orT1);
8:        }
9:
10:        /// 

11:        /// Rozlacza czytnik kart
12:        /// 
13:        public void disconnect()
14:        {
15:             iCard.Disconnect(DISCONNECT.Unpower);
16:             iCard.StopCardEvents();
17:        }

Pozostaje już tylko napisanie odpowiednich metod wykonujących np. operację wyboru pliku lub odpytujących kartę o dane:

1:        public void selectFile()
2:        {
3:            apduParam.Data = new byte[] { 0x3F, 0x00 };
4:            apduSelectFileMF.Update(apduParam);
5:            apduResp = iCard.Transmit(apduSelectFileMF);
6:            if (apduResp.Status != SC_OK && apduResp.SW1 != SC_PENDING)
7:                throw new Exception(apduResp.ToString());
8:        }
9:
10:        public byte[] readRecord()
11:        {
12:            apduParam.Reset();
13:            apduReadRecord.Update(apduParam);
14:            apduResp = iCard.Transmit(apduReadRecord);
15:            if (apduResp.Status != SC_OK)
16:                throw new Exception(apduResp.ToString());
17:
18:            return apduResp.Data;
19:        }

Gotowe! Wystarczy teraz tylko zabrać się za pisanie programów dających dostęp do komputera, systemów a może nawet pomieszczeń? Powodzenia.

GemCard.zip

Po krótkim rekonesansie, stwierdziłem, że nie warto pisać parsera i tworzyć coś co inni już stworzyli i to w dodatku na zasadzie “kliknij i masz”. Wynalazłem stronę feed43.com. W 4 prostych krokach otrzymujemy ładnie sformatowany kanał RSS. Opiszę po krótce wszystkie kroki:

Krok 1. Podaj adres strony

Nic prostszego podajemy adres strony oraz kodowanie, której kod źródłowy zostaje następnie pobrany i możemy podejrzeć, które informacje chcemy uzyskać.

Krok 2. Zdefiniuj reguły odczytywania

Definiujemy reguły elementów powtarzalnych na stronie, czyli kolejnych wiadomości, które mają być odczytywane. Przy pomocy specjalnych znaczników {%} oznaczamy fragmenty z których chcemy korzystać.

Krok 3. Sformatuj wyjście

Przy pomocy elementów uzyskanych w poprzednim kroku ustawiamy wartości w szablonie kanału oraz podstawowe informacje, takie jak tytuł kanału, jego opis czy też link zwrotny.

Krok 4. Korzystaj ze swojego kanału

To wszystko! Dostajemy link do kanału, możliwość edycji, nawet bez rejestracji w serwisie.

Jak widać stworzenie kanału RSS, nawet ze statycznej strony HTML, nie jest wcale takie trudne. Dodatkowo można skorzystać z narzędzia Google FeedBurner. Pozwala ono monitorować ruch w naszym kanale, ilość subskrybentów itp. Daje nam też możliwość optymalizacji wiadomości w kanale lub publikacji naszego kanału np. za pomocą animowanego rotatora nagłówków.

Osatnio sporo czasu spędzałęm nad stronką firmową dla firmy Elhurt. Właściwie jest to podstronka traktująca o komunikacji bezprzewodowej. Na potrzeby strony rozbudowałem trochę system, który już od jakiegoś czasu używam do podstawowej konstrukcji stron. Dodałem parę klas i przydatnych funkcji przyspieszających bardzo konstrukcję strony. Pomimo “małej” obsówwy czasowej, jestem dosyć zadowolony z efeku mojej pracy, no i jak zawsze i najważniejsze zdobyłem kolejne bardzo przydatne doświadczenia.

Zaczynam poważnei zastanawiać się nad nauką frameworka Rapide. Napisany w PHP5 jest on według mnie wystarzcjąco rozbudowany i dosyć prosty jak na pierwszy rzut oka na projekty którymi się zajmuję. Framework napisany przez Polaków (studentów – yeah!) co też jest dużym plusem ponieważ nie trzeba będzie łamać języka podczas nauki ;) No i jes okazja poznać nowych ciekawych ludzi.

Dwa tygodnie temu ruszyłem ze swoją własną audycją w Radiu SAR (Studencka Agencja Radiowa). Audycja nosi nazwę Oh my dear Ukraine i jak sama nazwa wskazuje jest to audycja o muzyce ukraińskiej, kulturze i co tam jeszcze mi się przyśni. Pierwsze odcinek był dosyć udany moim zdaniem i dlatego z jeszcze większym zapałem zapraszamw najpliższy piątek o godzinie 20.30 na www.RadioSAR.pl.

Zaczęliśmy nowy przedmiot (właściwie to więcej, ale ten tylko mnie interesuje), a mianowicie Języki Programowania Wysokiego Poziomu. Na początek oczywiście Java. Jeszcze za dużo nie potrafię, ale już bardzo podobają mi się niektóre rozwiązania, no i przekłada się to w części na PHP, zwłaszcza PHP5, co mi pomaga w zrozumieniu niektórych dotąd zagmatwanych dla mnie mechanizmów działania skryptów. Jak narazie jestem mniej więcej w połowie pisania projektu, coś na styl AC LOGO (popularnie “żółwik”), jak będę miał coś więcej nie omieszkam opisać tutaj tego projektu :D

Na początek sponsor dzisiajszego odcinka: Marjush – dzieki za klawiaturke :d. Marjush oddał swoją podono popsuta (widać nie lubi herbaty) klawiaturkę w ręce nie mniej potrzebującego studenta. Poprzednia klawa, chociaż bez kabla, doprowadzała mnie już czasem do szału. A zwłaszcza moich rozmówców na komunikatorze, którzy musieli się domyślać co piszę. Wpisy na bloga też były trochę warunkowane klawiaturą, bo nie uśmiechała mi sie szybka notka z późniejszym pół godzinnym sprawdzaniem gdzie brak literek. Teraz mam klawę co prawda na kabel, ale za to z wbudowanym usb i audio, niski skok.

Część pierwsza:
RadioSar.pl Upublikowane!
Jakoś w zeszłym tygodniu udało mi się w końcu opublikować nową wersję strony Studenckiej Agencji Radiowej. Strona tworzona juz od okolo roku. Ma jeszcze parę niedociągnieć tu i uwdzie, ale mam nadzieję, że jak tylko zakończę swój bój z uczelnia to w pełni już zakończę prace nad stroną.

Dalesze części wkrótce…. (jeszcze tej nocy)