Zapowiedziany w zeszłym tygodniu wpis niestety musiał poczekać, ze względu na pracę i uczelnię. Ale jak to mówią – co się odwlecze to nie uciecze. Więc w dzisiejszym wpisie chciałbym przestawić wam kilka swoich doświadczeń ze najnowszym moim nabytkiem – interfejsem audio pod usb Focusrite Saffire Pro 6 i jednym z dołączonych do niego programów – Ableton Live 8.

Po otrzymaniu przesyłki od razu dobrałem się do zawartości. Jednak to co zobaczyłem przerosło moje oczekiwania…

Interfejs

Zdecydowanie większe niż się spodziewałem. Materiały z których jest wykonany dają bardzo pozytywne wrażenie – nie jakiś tani plastik tylko porządny metal. Knoby i przyciski też wyglądają solidnie. Jedyne do czego mógłbym się przyczepić to wielkość gałek sterujących – ale nie można mieć wszystkiego. Podłączenie i instalacja – banał. Jedyne o czym należy pamiętać to instalacja sterowników przed podłączeniem urządzenia do portu usb – w przeciwnym razie system Windows może sobie ściągnąć i zainstalować automatycznie jakieś swoje sterowniki, które nie zawsze są najlepsze. Po podłączeniu włączamy panel sterowania i w ustawieniach dźwięku jako domyślny ustawiamy nasz interfejs. Dodatkowo w jego właściwościach możemy wybrać sobie tryb prasy – 2 lub 4 kanałoby, rozdzielczość bitową i jakość. Cud, miód i orzeszki.

Interfejs wykorzystuję jako źródło wyjście dla Traktora w połączeniu z kontrolerem Reloopa (opis tutaj: Kontroler Reloop Digital Jockey 2). Więc po zainstalowaniu kontrolera podłączyłem resztę sprzętu, uruchomiłem Traktor, załadowałem piosenki – jedną na master drugą na odsłuch. Konsternacja. Zarówno na odsłuchu jak i na wyjściu głównym mam to samo. Próbuję przestawiać coś na interfejsie, czytam manual, sprawdzam ustawienia dźwięku w Traktorze. Wszystko wygląda ok. Zamiana wyjść też nic nie daje. Po dłuższej walce w końcu do mnie dotarło – kontroler! Jeden mały ruch gałką proporcji pomiędzy odsłuchem a masterem na słuchawkach i gotowe. Przyczyna? W momencie uruchomienia programu Traktor wczytuje on część domyślnych, część ostatnich ustawień, na kontrolerze gałki ustawione są w pozycji różnej – ich pozycja mogła się zmienić np. przy przenoszeniu itp. Traktor niestety nie wczytuje ustawień z gałek kontrolera automatycznie po uruchomieniu – trzeba zmienić pozycję danego knoba, żeby program to zauważył. Tak też było w moim przypadku – sugerowałem się tym co widziałem na kontrolerze, a nie tym co było naprawdę ustawione w programie.

Po tym małym incydencie ekstaza! Jedyne czego mi brakuje to mikrofon i/lub jakieś wejście liniowe, żeby sprawdzić jeszcze wejścia w interfejsie, ale to już wkrótce.

Oprogramowanie

Do interfejsu dołączone jest również oprogramowanie – Ableton Live Lite 8 i Novation Bass Station oraz ponad 1GB sampli. Przyznam się od razu, że tego drugiego nie instalowałem – jest to softwareowa wersja sprzętowego syntezatora. Ableton Live już wcześniej testowałem, ale z kilku względów nie za długo i nie miałem okazji się bliżej przyjrzeć jego możliwościom. Pierwsze spostrzeżenie – po instalacji ominąłem update, wczytałem bibliotekę dostarczoną wraz z programem (trochę to trwało zanim rozpakował ją), później po ściągnięciu update’a (z wersji 8.0.9 z CD na 8.2.1) okazało się, że tak naprawdę ściąga się całą nową instalację i biblioteka musiała mi się wczytać od nowa. Stara wersja programu została na dysku, a obok usadowiła się nowa. Słaby pomysł.

Program sam w sobie jest naprawdę interesujący i posiada wiele funkcji i jeszcze więcej możliwości wykorzystania. Ogólnie można go nazwać programem typu DAW (ang. Digital Audio Workstation). Czyli prościej, typowe zastosowanie – możemy dzięki niemu nagrywać dźwięki, tworzyć ścieżki midi i komponować całość w utwór dodając tyle efektów i wtyczek VST ile chcemy. Innym zastosowaniem jest tworzenie muzyki na żywo, online, live… Wbrew pozorom program jest naprawdę prosty w obsłudze i możliwości jego wykorzystania dają ogrom pozytywnych wrażeń.

Podsumowanie

Początkowe wrażenia są naprawdę dobre i czekam teraz na możliwość wykorzystania interfejsu w warunkach studyjno/scenicznych.

Odnosząc się do komentarza pod wpisem Kontroler Reloop Digital Jockey 2, sprzęt ten również został opisany dzięki sklepowi internetowemu DJBox.pl (szkoda, że nie za darmo ;)). Sklep polecam i pozdrawiam załogę, która mnie wyśledziła ;)

No i oczywiście na koniec kilka zdjęć interfejsu:

Stało się. Po wielu latach marzeń kupiłem sobie w końca kontroler DJ. Dla nie wtajemniczonych wyjaśnię – urządzenie pod usb, emitujące prawdziwą konsoletę dj’ską, dzięki któremu sterujemy programem muzycznym na naszym komputerze, tak jakbyśmy grali na prawdziwym sprzęcie muzycznym. Istnieją różne podejścia do rozwiązania problemu grania z komputera. Jednym z nich jest właśnie kupienie kontrolera pod usb, innym jest kupno specialnego interfejsu audio, dzięki któremu możemy podłączyć profesjonalny mikser i decki lub gramofony. Do tego dołączone są płyty CD lub winylowe z tzw. timecodem, służącym do sterowania komputerem.

Ja swoją decyzję bardzo długo odkładałem, później długo szukałem odpowiedniego dla moich potrzeb rozwiązania, aż w końcu dzisiaj otworzyłem paczkę…

Kontroler okazał się większy niż sądziłem – robi naprawdę całkiem niezłe wrażenie i nie trzeba go będzie chować pod łóżkiem jak ktoś przyjdzie. Materiały z jakich jest wykonany też wydają się być całkiem niezłe, fadery i gałki chodzą gładko, jogi kręcą się znakomicie (te największe kółka ;)) i chociaż wersja z wbudowanym interfejsem posiada dodatkowo jogi czułe na dotyk to sądzę, że te mi w zupełności wystarczą.

Zgroza!

Ok. Wyciągnąłem wszystko z kartonu pooglądałem… podłączam! Instalacja idzie naprawdę gładko. Dla osób bez doświadczenia Reloop na swoim oficjalnym kanale na youtube przygotował filmiki instruktażowe, które nawet pomogą w procesie instalacji. Instalacja zakończona. Do tego momentu wszystko idzie jak marzenie. Uruchamiam Traktor LE, który dodawany jest do kontrolera i z którego wcześniejszymi wersjami miałem już do czynienia i nigdy nie sprawiały żadnych kłopotów, a tu niespodzianka – przy próbie konfiguracji karty dźwiękowej – najpierw na liście nie widzę urządzeń dwóch kanałów swojej dźwiękówki, a później przy próbie zamknięcia okna konfiguracji CRASH! Co jest? Kolejna próba, kolejnych 20, kolejnych 10… Jedne mniej, drugie bardziej owocne, w końcu udało odpalić się piosenkę – nie ma dźwięku. Walka trwała ze dwie godziny – wymiana sterowników (karta Realtek HD Audio – zintegrowana do płyty Intela), przejrzenie wszystkich for na ten temat, restarty PC’ta… w końcu jakimś cudem udało mi się chwilę pobawić, ale bez odsłuchu i zakończyło się to i tak wysypaniem się programu.

Światełko w tunelu

Poddałem się – odpaliłem laptopa, żeby sprawdzić czy na nim będą się działy te same historie, w końcu domyślnie razem z nim ma wszystko śmigać. Zaczynam od czystego systemu Windows 7 (na PC też był taki!) instaluje wszystkie standardowe sterowniki Lenovo. Instaluję Traktora, nawet nie podłączam już kontrolera, odpalam… działa, nic się nie wiesza, nie wysypuje. Co prawda laptop ma słabą kartę dźwiękową i jedyna zabawa jest na zasadzie – master w lewym uchu, odsłuch w prawym… Ale do tego dojdziemy za dwa tygodnie jak to rozwiązałem ;)

Tak więc podsumowując Reloop Digital Jockey 2 Controller Edition – świetne urządzenie. Na razie nie znalazłem żadnych wad ;) Traktor LE – ma problemy z Windows 7, co z resztą można przeczytać na oficjalnym forum, ale przede wszystkim ma problemy z niektórymi kartami dźwiękowymi i ich sterownikami. Aha, Traktor ma licencję na jednoczesne korzystanie z niego na maksymalnie dwóch komputerach. Właśnie ściągnął się jakiś update do niego – sprawdzę czy może to pomoże ;) A tymczasem was zostawiam z kilkoma zdjęciami (artystyczne, troszkę rozmazane, bo robione na szybko ;)).

Znajdziecie tam również nasze poprzednie recenzje:
DAGADANA – Plama (16.02.2010)
XXXIII Ukraiński Jarmark Młodzieżowy – CSG (21.11.2009)

Miejmy nadzieję, że obfitujący w koncerty sezon letni przyniesie sporo nowych wrażeń i możliwości skomentowania sceny muzycznej.

Poprzedni wpis zainspirowany został piosenką Wydój mnie z płyty Bąż Woa, wspomnianego już zespołu Łydka Grubasa. Zespół pochodzi z Olsztyna i najwidoczniej tworzą już od dawna (2002?). Nie o zespole będę jednak pisać lecz o płycie, która ujrzała światłowody 21 marca 2010. Światłowody dlatego, że płyta jest dostępna w całości za darmo w internecie – można ją pobrać ze strony zespołu www.lydkagrubasa.pl. Koniec oficjałki.

Płyta odzwierciedla to co widać na filmikach – totalnie odjechanych kolesi, którzy przez muzykę przekazują całemu światu swoje podejście do życia. Nie boją się śpiewać o tym co każdy myślący człowiek widzi dookoła. Wytykają najprostsze, a jednocześnie najbardziej niedostrzegalne wady zwykłych, szarych ludzi i tych trochę mniej szarych. Połączenie rocka, punka i wstawek… abstrakcyjnych? Bo już sam nie wiem jak to nazwać. Elementy orientu, folku, disco polo, klasyki – tego rodzaju wstawki można spotkać w ich utworach.

Cudowna. Prześmiewcza. Ciężka!

Ostatnimi czasy bardzo trudno było mi znaleźć cokolwiek do słuchania, zazwyczaj kończyło się na jakiejś muzycznej stacji i zrzuceniu obowiązku doboru muzyki na jakiś automat grający lub włączeniu telewizora. Wczorajsze popołudnie spędziłem w całości na przesłuchiwaniu płyty Bąż Woa. Dawno żaden zespół, żadna muzyka nie sprawiła mi tak dużej radości z posiadania słuchu!

Cenzura? Brak. Bo po co cenzurować prawdę?

Gdybym tylko mógł opisać to co dała mi ta płyta byłbym naprawdę szczęśliwy. To trzeba po prostu usłyszeć, zrozumieć teksty, wyciągnąć esencję z muzyki tak mizernie skomponowanej i przestawionej w jedynej i niepowtarzalnej formie.

Jeżeli znudziła Cię komercyjna muzyka w radiu i telewizji ta płyta jest dla Ciebie!

Link bezpośrednio do strony z płytą:
http://lydkagrubasa.pl/bazwoa

Tytuły utworów jakie znajdziecie na płycie mówią same za siebie:
Afrykaniec
Żyd
Hip hop
Wydój mnie
Była
Robocik
Komunikacja
Bilet
Tawerna
Wędzarnia
Nie mieszczę się w drzwi
Britpop
Gwiazdy
Hektahy
Polak
Gówno na kapciu

Google Calendar (www.google.com/calendar)
Narządzie bardzo ostatnio popularne, dzięki prostocie obsługi, możliwości otrzymywania darmowych powiadomień przez e-mail lub sms, no i możliwości wydzielenia części kalendarza i udostępnienia go innym. Ta ostatnia funkcjonalność przydaje się w momencie gdy musimy współpracować z grupą osób w oparciu o jeden terminarz lub harmonogram zadań. Edycja zdarzenia zapisanego w kalendarzu przez jedną osobę jest widoczna dla wszystkich. Tak więc układając sobie plan można wziąć pod uwagę nie tylko siebie ale także i innych.

Dropbox (getdropbox.com)
Miejsce na przechowywanie, udostępnianie i współdzielenie plików na serwerze zewnętrznym. Instalując malutki programik działający cały czas w tle mamy możliwość śledzenia przez niego zmian we wskazanym przez nas katalogu. Program po wykryciu różnic pomiędzy wersją pliku na naszym dysku i na serwerze odpowiednio wysyła lub pobiera najnowszą wersję. Dzięki interfejsowi WWW możemy również w prosty i szybki sposób korzystać z systemu z każdego komputera. Możliwe jest tworzenie katalogów publicznych, czyli współdzielenie katalogu. Mechanizm ten pomaga w tworzeniu projektów zespołowo. Pliki zmieniane przez jednego użytkownika, automatycznie zmieniają się, po zapisaniu ich na dysk, u innych.

Wiki (www.dokuwiki.org, www.mediawiki.org)
Wiki to system wspomagający tworzenie ogólno pojętych systemów wiedzy. Przez system taki rozumiem dokumentację rozwijaną przez kilka osób, wszelkiego rodzaju poradniki, nawet strony wykładowe. Bardzo prosty i przejrzysty interfejs, mała ilość “upiększaczy” treści, możliwość rozbudowy poprzez system wtyczek – to moim zdaniem główne zalety takich systemów. W bardzo prosty i szybki sposób można stworzyć bardzo zaawansowaną stronę traktującą o czymkolwiek tak naprawdę.

Zarządzanie projektem, system zgłoszeń (trac.edgewall.org, www.mantisbt.org)
Wszystkie powyższe rozwiązania powinien scalać system do zarządzania projektem oraz system zgłoszeń (bug-tracker). Zarządzanie projektem ma na celu zawarcie wszystkich podstawowych informacji w jednym miejscu i nie jest moim zdaniem czymś bardzo ważnym. Ważne jest za to obsługiwanie zgłoszeń. Żaden wieloosobowy projekt nie obejdzie się bez systemu, dzięki któremu można zgłaszać błędy, wykazywać które zadania się wykonywało, rozdzielać pracę i kontrolować jej postępy. Po kilku przeróbkach konfiguracyjnych, system taki może równie dobrze służyć jako system do obsługi zleceń wewnątrz organizacji.

Narzędzia przedstawione powyżej są tylko przykładem na to, jak w prosty sposób można sobie uprzyjemnić, a nawet umożliwić, życie w biznesie.

Na stronie zespołu – emensis.pl – można posłuchać fragmentów piosenek, zamówić płytę i dowiedzieć się trochę więcej o dziewczynach ;) Zapraszam też na myspace.com/emensis.

Pierwszym był telefon komórkowy plus odbiornik GPS komunikujący się  z telefonem za pomocą bluetooth oraz aplikacja NaviExpert. Aplikacja dosyć czytelna i łatwa w obsłudze. Bardzo dużym plusem jest komunikacja poprzez GPRS z serwerem i automatyczna aktualizacja oprogramowania oraz danych – na przykład informacji o fotoradarach. Spora część informacji jest zgłaszana przez użytkowników, dzięki temu mamy możliwość dostawać informacje na bieżąco. Wadą takiego rozwiązania jest dosyć mały ekran telefonu, który może być mało czytelny, a także dość spora niedokładność modułu GPS (w moim wypadku był to moduł Nokii).

Drugie rozwiązanie, czyli zewnętrzny GPS samochodowy, jest chyba częściej stosowanym rozwiązaniem. Do mnie nie przemawia tak bardzo. Trzeba co jakiś czas uaktualniać mapy, wykupywać licencje, sprawdzać aktualizacje. W dodatku brakuje informacji “na bieżąco”. Dużym plusem jest to, że urządzenie jest specjalnie skonstruowane do nawigacji i posiada odpowiednio duży ekran oraz funkcje, dodatkowo można niezależnie korzystać z telefonu oraz GPS’u.

Wybór sposobu nawigacji pozostawiam wam, powinien on zależeć od waszych potrzeb i przeznaczenia sprzętu.