Znajdziecie tam również nasze poprzednie recenzje:
DAGADANA – Plama (16.02.2010)
XXXIII Ukraiński Jarmark Młodzieżowy – CSG (21.11.2009)

Miejmy nadzieję, że obfitujący w koncerty sezon letni przyniesie sporo nowych wrażeń i możliwości skomentowania sceny muzycznej.

Nigdy nie śledziłem sceny podcastowej w Polsce. Czasami w ramach samokształcenia słuchałem podcastów stacji radiowych, ale to wszystko. Naprawdę zaskoczyła mnie ilość podcastów, imprezy społecznościowe itd. Wydaje mi się, że podcasty i radio offlinowe jakie oferują daje spore możliwości rozwoju. Dają możliwość tworzenia radia i tworzenia dla siebie i innych materiałów dźwiękowych bez wielkich nakładów materialnych i jakiegoś specjalnego przygotowania reporterskiego. Świetna sprawa dla przyszłych reporterów i dziennikarzy radiowych, którzy chcą spróbować własnych sił i stworzyć sobie portfolio. Przede wszystkim zaznaczyć należy, że nie są to audycje na żywo tylko “z puszki”. Autor ma możliwość nagrania audycji kilka razy, poprawienia niedoskonałości, kształcenia się w kierunku samorealizacji.

Sprzętowo można to rozwiązać na kilka sposobów, w zależności od tego co chcemy podcastować, lub jak to nazywa koras – jaką audycję chcemy prowadzić (do tego jeszcze wrócę). Więc sprzęt – obróbka to oczywiście komputer z programowaniem (Adobe Audition, Audacity itp.), dobre słuchawki i głośniki do odsłuchu. Nagrywanie to mikrofon. Jeżeli chcemy nagrywać tylko w domowym zaciszu to wystarczy nam zwykły dynamiczny mikrofon. Jednak jeżeli chcemy nagrywać “na mieście” to potrzebujemy zestaw reporterski, tutaj mamy do wybory bardzo fajne nowoczesne rejestratory cyfrowe z wbudowanymi mikrofonami, możliwością nagrywania dźwięki w różnych formatach itp. Osobiście korzystałem trochę z Marantza i Zooma – oba świetnie się sprawdzają, mają swoje wady jak i zalety, ale to innym razem. Oprócz rejestratorów cyfrowych możemy też skorzystać z nieśmiertelnych póki co rejestratorów MiniDisc lub zwykłych odtwarzaczy mp3 z funkcją zapisu (najlepiej po dołączeniu zewnętrznego mikrofonu).

Wracając do tematu audycji. Świetna nazwa i dużo bardziej nieraz pasująca niż podcast dla rzeczy, które można usłyszeć choćby na wspomnianych Indywidualnych. Nie zawsze jest to jednak nazwa do końca prawdziwa. Audycja to jednak trochę dłużej niż 10 minut, ma z reguły jakiś scenariusz, jakiś cel. Niektóre z podcastów, które dzisiaj przesłuchałem, różnych wydawców, nie nazwałbym audycją, prędzej reportażem, wywiadem, relacją, monologiem? Albo po prostu podcastem.

Jeżeli ktoś jeszcze nie słuchał podcastów, nie wie z czym to się je i czy jest to dla niego, zapraszam na stronę indywidualni.org – tam można naprawdę poczuć klimat podcastu.

Tymi słowami przywitała mnie piosenka zespołu Łydka Grubasa. Niezłe rockowe brzmienie, może jakaś inspiracja folkiem, ale czy w dzisiejszych czasach naprawdę nie ma już o czym śpiewać? Chociaż z drugiej strony kto tak naprawdę słucha dzisiaj muzyki? Można powiedzieć – co druga osoba na ulicy! Przecież każdy kto się ceni i chce się oswobodzić z tłumu na ulicy zakłada słuchawki na uszy (lub wkłada je sobie w uszy) i dla niego już nie istnieje stara babcina stojąca obok w tramwaju czy grupa małolatów kopiących śmietnik. Prawda jest jednak inna – kto tak naprawdę z tych ludzi słucha tego co leci w słuchawkach? Słuchawki na uszach zawsze i wszędzie to tylko część naszej „nowoczesnej” kultury. Sam łapię się na tym, że muzyka w słuchawkach po prostu sobie leci… Lecz gdy naprawdę chce się posłuchać muzyki trzeba na chwilę spokojnie usiąść, posłuchać tekstów, posłuchać muzyki, odnaleźć się wśród instrumentów.

Ciekawym przeżyciem, na to jak można odbierać dźwięki, był dla mnie festiwal Dwa Teatry. Słuchowiska radiowe grane w czasie festiwalu naprawdę potrafiły przenieść w świat, który stworzył realizator. Niestety jest to sztuka która zanika w radiu na rzecz muzyki i jeszcze raz muzyki – nie ważne jakiej, ważne żeby melodia wpadała w ucho. Nie można też za wiele mówić – to odstrasza słuchacza przecież… G. prawda. Słucham radia dlatego, że chcę kogoś mówiącego do mikrofonu, mówiącego do mnie. Gdybym chciał sobie posłuchać samej muzyki włączyłbym sobie odtwarzacz muzyki.

Muzyka, reklama, 1,5 minuty wiadomości co godzinę, i tak w kółko do znudzenia. Całkowitym odjazdem była stylizacja stosowana przez największe komercyjne polskie stacje radiowe – wszyscy brzmieli jednakowo, nie ważne czy mówił Zenon G. czy Franciszek Ó. – i tak mieli ten sam głos. Kto na to zwrócił uwagę? Komu to przeszkadzało? Mi na pewno, bo mogę nie wiedzieć jak się nazywa facet z drugiej strony, który i tak nic mądrego nie powiedział, bo mu nie pozwolono, ale chciałbym wiedzieć czy to ten sam facet, który mówi następnego dnia, czy to może jego kolega.

Komercja, ech komercja…

Dorzucam piosenkę zespołu Łydka Grubasa jako, że urzekli mnie swoimi tekstami i muzyką.

W miedzy czasie filmik na szybko zrobiony telefonem (jakość nie powala, ale lepsze to niż nic):

Mam nadzieję na kilka pozytywnych komentarzy ;)

Kilka dni temu serwer padł ostatecznie i po kilku próbach reanimacji go stwierdziłem wraz z moim pomocnikiem, który wykonał większość brudnej roboty i za to mu dziękuję, że trzeba serwer postawić od nowa – na czysto. Dzięki pomocy udało nam się praktycznie bezboleśnie w ciągu godziny, może dwóch, zainstalować i skonfigurować Debiana. Serwer praktycznie nie posiada żadnych zbędnych paczek. Tylko to co niezbędne do poprawnego działania i monitoringu bieżącego.

Dla tych, którzy chcieliby kiedyś stawiać serwer radiowy, spis wykorzystanych technologii:

• icecast2
• ices2
• nagios3
• cacti

Dzięki powyższym narzędziom, można w prosty i szybki sposób nadawać, monitorować i zbierać statystyki naszej stacji radiowej.

Bardzo fajnym i przydatnym narzędziem okazał się być Nagios. Po dwóch dniach pracy z nim, nie wiem jak mogłem wcześniej się bez niego obejść. Przy kilku działających komputerach w radiu – w tym praktycznie 3 działają 7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę – kilkunastu uruchomionych usługach i jednym człowieku monitorującym całość w swoim wolnym czasie, którego i tak nie ma zbyt wiele, to jednak trochę uciążliwe. A przy wykorzystaniu tego systemu, widać jak na dłoni co, gdzie i dlaczego działa bądź nie.

Ogólnie strona nie jest moż jakimś wielkim osiągnięciem w dziedzinie webdevelopingu, ponieważ zacząłem ją pisac już ponad rok temu to pozostały niektóre fragmenty starego kodu, gdyż nie było czasu, ani ochoty na przerabianie wszystkiego według jakichś nowszych technologii, albo po prostu usprawnienia tego co już było. Niektóre fragmenty pisane są po 4-5 razy, głównie z powodu zmiany zdania klienta.

No bądź co bądź strona dosy udana, chodź nie pozbawiona błędów. Strona będzie jeszcze rozwijana i na pewno błędy, które już są widoczne zostaną zlikwidowane, dodatkowo mam nadzieję wprowadzi kilka optymalizacji dla szybszego działania strony…

Zapraszam do wchodzenia, no i słuchania ;)

Zapraszam do odwiedzania:
http://koras.pl/ukraine

No i oczywiście do słuchania audycji…

Na początek sponsor dzisiajszego odcinka: Marjush – dzieki za klawiaturke :d. Marjush oddał swoją podono popsuta (widać nie lubi herbaty) klawiaturkę w ręce nie mniej potrzebującego studenta. Poprzednia klawa, chociaż bez kabla, doprowadzała mnie już czasem do szału. A zwłaszcza moich rozmówców na komunikatorze, którzy musieli się domyślać co piszę. Wpisy na bloga też były trochę warunkowane klawiaturą, bo nie uśmiechała mi sie szybka notka z późniejszym pół godzinnym sprawdzaniem gdzie brak literek. Teraz mam klawę co prawda na kabel, ale za to z wbudowanym usb i audio, niski skok.

Część pierwsza:
RadioSar.pl Upublikowane!
Jakoś w zeszłym tygodniu udało mi się w końcu opublikować nową wersję strony Studenckiej Agencji Radiowej. Strona tworzona juz od okolo roku. Ma jeszcze parę niedociągnieć tu i uwdzie, ale mam nadzieję, że jak tylko zakończę swój bój z uczelnia to w pełni już zakończę prace nad stroną.

Dalesze części wkrótce…. (jeszcze tej nocy)