W 2006 roku popełniłem wpis Twórz muzykę online! na temat aplikacji dostepnej przez przeglądarkę umożliwiającą tworzenie muzyki. Dzisiaj serwis już nie istnieje. Technologia się rozwinęła, programy DAW do tworzenia muzyki zmieniły się i rozrosły.

W sierpniowym numerze Estrada i Studio pojawiła się relacja z czerwcowej premiery Burn Studios Audiotool, nowoczesnej aplikacji webowej do produkcji muzyki.

Od razu po przeczytaniu wstępu wszedłem na stronę Audiotool, aby sprawdzić tę cudowną aplikację. Nie zawiodłem się. Ostatnio poznałem kilka programów do tworzenia i produkcji muzyki, najbardziej do gustu przypadł mi Ableton Live, pewnie ze względu na możliwość tworzenia na żywo, ale ta aplikacja jest naprawdę świetna.

Jak na aplikację flashową dostępną wyłącznie online, oferuje bardzo dużo, włącznie z możliwością podłączenia zewnętrznych urządzeń midi. Efekty przedstawione za pomocą kostek gitarowych, automaty perkusyjne, syntetyzatory i inne “urządzenia” w sposób graficzny, za pomocą wirtualnych kabli łączy się ze sobą, aby uzyskać tor audio jaki sobie wymarzyliśmy do naszego utworu.

Dostępny mamy też pokaźny zbiór sampli zamieszczanych zarówno przez twórców aplikacji, jak i przez samych użytkowników. Większość materiałów dostępnych jest na licencji Creative Commons, dzięku czemu możemy je wykorzystywać w naszych utworach bez obaw.

Wszystkich zaciekawionych tematem powstania i przyszłości aplikacji zapraszam do lektury EiS i do spróbowania swoich sił w korzystaniu z aplikacji. Poniżej krótki kawałek stworzony na szybko przy pomocy Audiotool’a.

Ostatnio jestem strasznie zabiegany i nie mam zbyt wiele czasu na pisanie, ale postaram się to nadrobić, ponieważ kilka tematów do opisania już przygotowałem. Wystarczy usiąść dokończyć i podzielić się tym z wami.

Na początek powracamy na krótką chwilę do tegorocznego Ukraińskiego Jarmarku Młodzieżowego. Dużo się działo, a tym co zobaczyłem i co usłyszałem możecie oczywiście przeczytać w relacji napisanej razem z Tradycją i opublikowanej na stronie Radia SAR: XXXIV Ukraiński Jarmark Młodzieżowy – CSG (19 – 20.11.2010).

Do artykułu dorzucam krótki filmik nagrany przeze mnie. Niestety z racji tego, że chciałem pokazać jak najwięcej musiałem stać blisko subwoofera co słychać, a właściwie co powoduje, że nic nie słychać na nagraniu. Niemniej jednak życzę miłego oglądania.

Zapowiedziany w zeszłym tygodniu wpis niestety musiał poczekać, ze względu na pracę i uczelnię. Ale jak to mówią – co się odwlecze to nie uciecze. Więc w dzisiejszym wpisie chciałbym przestawić wam kilka swoich doświadczeń ze najnowszym moim nabytkiem – interfejsem audio pod usb Focusrite Saffire Pro 6 i jednym z dołączonych do niego programów – Ableton Live 8.

Po otrzymaniu przesyłki od razu dobrałem się do zawartości. Jednak to co zobaczyłem przerosło moje oczekiwania…

Interfejs

Zdecydowanie większe niż się spodziewałem. Materiały z których jest wykonany dają bardzo pozytywne wrażenie – nie jakiś tani plastik tylko porządny metal. Knoby i przyciski też wyglądają solidnie. Jedyne do czego mógłbym się przyczepić to wielkość gałek sterujących – ale nie można mieć wszystkiego. Podłączenie i instalacja – banał. Jedyne o czym należy pamiętać to instalacja sterowników przed podłączeniem urządzenia do portu usb – w przeciwnym razie system Windows może sobie ściągnąć i zainstalować automatycznie jakieś swoje sterowniki, które nie zawsze są najlepsze. Po podłączeniu włączamy panel sterowania i w ustawieniach dźwięku jako domyślny ustawiamy nasz interfejs. Dodatkowo w jego właściwościach możemy wybrać sobie tryb prasy – 2 lub 4 kanałoby, rozdzielczość bitową i jakość. Cud, miód i orzeszki.

Interfejs wykorzystuję jako źródło wyjście dla Traktora w połączeniu z kontrolerem Reloopa (opis tutaj: Kontroler Reloop Digital Jockey 2). Więc po zainstalowaniu kontrolera podłączyłem resztę sprzętu, uruchomiłem Traktor, załadowałem piosenki – jedną na master drugą na odsłuch. Konsternacja. Zarówno na odsłuchu jak i na wyjściu głównym mam to samo. Próbuję przestawiać coś na interfejsie, czytam manual, sprawdzam ustawienia dźwięku w Traktorze. Wszystko wygląda ok. Zamiana wyjść też nic nie daje. Po dłuższej walce w końcu do mnie dotarło – kontroler! Jeden mały ruch gałką proporcji pomiędzy odsłuchem a masterem na słuchawkach i gotowe. Przyczyna? W momencie uruchomienia programu Traktor wczytuje on część domyślnych, część ostatnich ustawień, na kontrolerze gałki ustawione są w pozycji różnej – ich pozycja mogła się zmienić np. przy przenoszeniu itp. Traktor niestety nie wczytuje ustawień z gałek kontrolera automatycznie po uruchomieniu – trzeba zmienić pozycję danego knoba, żeby program to zauważył. Tak też było w moim przypadku – sugerowałem się tym co widziałem na kontrolerze, a nie tym co było naprawdę ustawione w programie.

Po tym małym incydencie ekstaza! Jedyne czego mi brakuje to mikrofon i/lub jakieś wejście liniowe, żeby sprawdzić jeszcze wejścia w interfejsie, ale to już wkrótce.

Oprogramowanie

Do interfejsu dołączone jest również oprogramowanie – Ableton Live Lite 8 i Novation Bass Station oraz ponad 1GB sampli. Przyznam się od razu, że tego drugiego nie instalowałem – jest to softwareowa wersja sprzętowego syntezatora. Ableton Live już wcześniej testowałem, ale z kilku względów nie za długo i nie miałem okazji się bliżej przyjrzeć jego możliwościom. Pierwsze spostrzeżenie – po instalacji ominąłem update, wczytałem bibliotekę dostarczoną wraz z programem (trochę to trwało zanim rozpakował ją), później po ściągnięciu update’a (z wersji 8.0.9 z CD na 8.2.1) okazało się, że tak naprawdę ściąga się całą nową instalację i biblioteka musiała mi się wczytać od nowa. Stara wersja programu została na dysku, a obok usadowiła się nowa. Słaby pomysł.

Program sam w sobie jest naprawdę interesujący i posiada wiele funkcji i jeszcze więcej możliwości wykorzystania. Ogólnie można go nazwać programem typu DAW (ang. Digital Audio Workstation). Czyli prościej, typowe zastosowanie – możemy dzięki niemu nagrywać dźwięki, tworzyć ścieżki midi i komponować całość w utwór dodając tyle efektów i wtyczek VST ile chcemy. Innym zastosowaniem jest tworzenie muzyki na żywo, online, live… Wbrew pozorom program jest naprawdę prosty w obsłudze i możliwości jego wykorzystania dają ogrom pozytywnych wrażeń.

Podsumowanie

Początkowe wrażenia są naprawdę dobre i czekam teraz na możliwość wykorzystania interfejsu w warunkach studyjno/scenicznych.

Odnosząc się do komentarza pod wpisem Kontroler Reloop Digital Jockey 2, sprzęt ten również został opisany dzięki sklepowi internetowemu DJBox.pl (szkoda, że nie za darmo ;)). Sklep polecam i pozdrawiam załogę, która mnie wyśledziła ;)

No i oczywiście na koniec kilka zdjęć interfejsu:

Na samym początku, tak profilaktycznie, zainstalujmy najnowsze sterowniki do karty dźwiękowej. Najlepiej poszukać ich na stronie producenta płyty głównej dla zintegrowanych kart – mamy wtedy pewność, że wszystko będzie razem ze sobą współdziałać. Kolejnym krokiem jest instalacja sterowników ASIO4All (http://www.asio4all.com/). Instalacje jest banalna, ważne jest jednak aby zaznaczyć opcję Off-Line Settings (screen 1.) do instalacji. Ja tego za pierwszym razem nie zrobiłem i dlatego później nie wiedziałem jak to skonfigurować.

Po instalacji wchodzimy w Start i uruchamiamy ASIO4ALL v2 Off-Line Settings (screen 2.).

Aby wyświetlić więcej ustawień klikamy w klucz w prawym dolnym rogu okna (screen 3.). Możemy dokładniej ustawić, które interfejsy mają być dostępne przez ASIO i ustawić dodatkowe opcje. Ja wybrałem to co widać poniżej, a tak naprawdę to zostawiłem domyślne ustawienia.

Kolejnym krokiem jest uruchomienie Traktora. W menu File wybieramy Audio Setup, jako Audio Device ustawiamy ASIO4ALL v2 i pożądaną częstotliwość próbkowania poniżej. Następnie w lewej kolumnie wchodzimy w opcje ustawień wyjść – Output Routing przypisujemy odpowiednio dla naszych potrzeb pojedyncze kanały jako wyjścia mastera i odsłuchu – gotowe.
Prawda, że to było banalne?

Stało się. Po wielu latach marzeń kupiłem sobie w końca kontroler DJ. Dla nie wtajemniczonych wyjaśnię – urządzenie pod usb, emitujące prawdziwą konsoletę dj’ską, dzięki któremu sterujemy programem muzycznym na naszym komputerze, tak jakbyśmy grali na prawdziwym sprzęcie muzycznym. Istnieją różne podejścia do rozwiązania problemu grania z komputera. Jednym z nich jest właśnie kupienie kontrolera pod usb, innym jest kupno specialnego interfejsu audio, dzięki któremu możemy podłączyć profesjonalny mikser i decki lub gramofony. Do tego dołączone są płyty CD lub winylowe z tzw. timecodem, służącym do sterowania komputerem.

Ja swoją decyzję bardzo długo odkładałem, później długo szukałem odpowiedniego dla moich potrzeb rozwiązania, aż w końcu dzisiaj otworzyłem paczkę…

Kontroler okazał się większy niż sądziłem – robi naprawdę całkiem niezłe wrażenie i nie trzeba go będzie chować pod łóżkiem jak ktoś przyjdzie. Materiały z jakich jest wykonany też wydają się być całkiem niezłe, fadery i gałki chodzą gładko, jogi kręcą się znakomicie (te największe kółka ;)) i chociaż wersja z wbudowanym interfejsem posiada dodatkowo jogi czułe na dotyk to sądzę, że te mi w zupełności wystarczą.

Zgroza!

Ok. Wyciągnąłem wszystko z kartonu pooglądałem… podłączam! Instalacja idzie naprawdę gładko. Dla osób bez doświadczenia Reloop na swoim oficjalnym kanale na youtube przygotował filmiki instruktażowe, które nawet pomogą w procesie instalacji. Instalacja zakończona. Do tego momentu wszystko idzie jak marzenie. Uruchamiam Traktor LE, który dodawany jest do kontrolera i z którego wcześniejszymi wersjami miałem już do czynienia i nigdy nie sprawiały żadnych kłopotów, a tu niespodzianka – przy próbie konfiguracji karty dźwiękowej – najpierw na liście nie widzę urządzeń dwóch kanałów swojej dźwiękówki, a później przy próbie zamknięcia okna konfiguracji CRASH! Co jest? Kolejna próba, kolejnych 20, kolejnych 10… Jedne mniej, drugie bardziej owocne, w końcu udało odpalić się piosenkę – nie ma dźwięku. Walka trwała ze dwie godziny – wymiana sterowników (karta Realtek HD Audio – zintegrowana do płyty Intela), przejrzenie wszystkich for na ten temat, restarty PC’ta… w końcu jakimś cudem udało mi się chwilę pobawić, ale bez odsłuchu i zakończyło się to i tak wysypaniem się programu.

Światełko w tunelu

Poddałem się – odpaliłem laptopa, żeby sprawdzić czy na nim będą się działy te same historie, w końcu domyślnie razem z nim ma wszystko śmigać. Zaczynam od czystego systemu Windows 7 (na PC też był taki!) instaluje wszystkie standardowe sterowniki Lenovo. Instaluję Traktora, nawet nie podłączam już kontrolera, odpalam… działa, nic się nie wiesza, nie wysypuje. Co prawda laptop ma słabą kartę dźwiękową i jedyna zabawa jest na zasadzie – master w lewym uchu, odsłuch w prawym… Ale do tego dojdziemy za dwa tygodnie jak to rozwiązałem ;)

Tak więc podsumowując Reloop Digital Jockey 2 Controller Edition – świetne urządzenie. Na razie nie znalazłem żadnych wad ;) Traktor LE – ma problemy z Windows 7, co z resztą można przeczytać na oficjalnym forum, ale przede wszystkim ma problemy z niektórymi kartami dźwiękowymi i ich sterownikami. Aha, Traktor ma licencję na jednoczesne korzystanie z niego na maksymalnie dwóch komputerach. Właśnie ściągnął się jakiś update do niego – sprawdzę czy może to pomoże ;) A tymczasem was zostawiam z kilkoma zdjęciami (artystyczne, troszkę rozmazane, bo robione na szybko ;)).

Życie bez muzyki jest błędem. Fryderyk Nietzsche

Bez jakiej muzyki? Skąd wziąć tą muzykę? Te dwa pytania powtarzają się ostatnio bardzo często. Związane jest to pewnie z ilością gatunków muzycznych dostępnych na rynku, możliwości dostępu do muzyki, radia, internetu. Dodatkowo w wielu przypadkach dochodzi jeszcze jeden czynnik – muzyka jako inspiracja. wielu artystów tworzyło pod wpływem muzyki. Jak więc pogodzić słuchanie muzyki, pracę i znaleźć w tym wszystkim inspirację, a niekiedy też jakąś satysfakcję?

Czego słuchać?

Dla mnie zawsze najtrudniej jest dobrać muzykę do nastroju. To jest właśnie ważne – do nastroju. Co z tego że jestem wielkim fanem Rock’n'Rolla skoro przy jego dźwiękach nie mogę się skupić? Lepiej będzie posłuchać czegoś neutralnego, czegoś nastrojowego. Może jakiś Smooth Jazz lub Chillout? Warto też eksperymentować z różnymi gatunkami, zmieniać je w zależności od tego co chcemy osiągnąć. Dla przykładu – kiedy mam dużo do zrobienia i mało czasu bardzo często słucham mocniejszego rock’a, natomiast gdy mogę sobie pozwolić na chwilę spokojnego surfowania po sieci, włączam coś spokojniejszego, może nawet jakieś disco. ;)

Gdzie znaleźć odpowiednią dla siebie muzykę?

W sieci jest wiele serwisów dzięki którym możemy słuchać muzyki, w dodatku takiej jakiej lubimy. Jednym z prekursorów był niewątpliwie portal last.fm. Dzięki słuchaniu muzyki system zapisywał sobie nasz gust muzyczny i następnie można było słuchać dostępnej muzyki, która nam odpowiadała. Dodatkowo dobór tematyczny muzyki, dobór według wykonawców czy słuchanie tego co lubią nasi znajomi – to wszystko spowodowało bardzo szybki orzwój tego systemu, niestety w pewnym momencie usługa odsłuchu muzyki została oznaczona jako płatna. Jednak wciąż bardzo dużo osób korzysta z sewisu i opłaca abonament tylko po to, żeby posłuchać ulubionej muzyki w pracy lub znaleźć jakieś nowe brzmienia. Jedną z ciekawostek jest cena za taki abonament. Cena wynosi 3 USD/EUR/GBP za miesiąc. Szybka kalkulacja i już wiadomo w jakiej walucie będziemy płacić.
Kolejnym sposobem dotarcia do muzyki są internetowe stacje radiowe. Nie usłyszymy tam prezenterów, wiadomości czy pogody. Często nie słychać też kolorowych reklam. Stacje te puszczają jedynie muzykę, w dodatku pogrupowaną gatunkami. Dla przykładu – Polska Stacja, to kilkanaście tematycznych stacji radiowych z możliwością słuchania przez programy muzyczne lub przez przeglądarkę, oznaczanie ulubionych kawałków, tworzenia własnych stacji radiowych z dostępnych utworów i umieszczania ich na swojej stronie www.
Mnogość sposobów dostępu do ulubionej muzyki może jednak powodować problemy z wyborem najodpowiedniejszego dla nas systemu. Dlatego nie ograniczajmy się do jednego systemu! A już na pewno nie wolno ograniczać się do jednej stacji radiowej – po dwóch, trzech tygodniach będziecie znali playlistę na pamięć, a to tylko szkodzi. Uwierzcie.

Polecam więc eksperymenty, zwłaszcza jeżeli muzyka ma was inspirować. Wybór ulubionego stylu nie zawsze jest wyborem odpowiednim.

Niniejszy wpis umilali (słuchani przez last.fm) m.in.: Eric Clapton, Dagadana, Era, Quiet Riot, Sweet, Sérgio Mendes, Grace Jones, Lюk, Kool & The Gang, Gogol Bordello, Samantha Fox, Mighty Dub Katz, The Troggs, The Jacksons, Crystal Waters, Christina Aguilera. I w ten sposób zakończył się mój okres próbny 30 utworów.

Znajdziecie tam również nasze poprzednie recenzje:
DAGADANA – Plama (16.02.2010)
XXXIII Ukraiński Jarmark Młodzieżowy – CSG (21.11.2009)

Miejmy nadzieję, że obfitujący w koncerty sezon letni przyniesie sporo nowych wrażeń i możliwości skomentowania sceny muzycznej.

Sprzętowo można to rozwiązać na kilka sposobów, w zależności od tego co chcemy podcastować, lub jak to nazywa koras – jaką audycję chcemy prowadzić (do tego jeszcze wrócę). Więc sprzęt – obróbka to oczywiście komputer z programowaniem (Adobe Audition, Audacity itp.), dobre słuchawki i głośniki do odsłuchu. Nagrywanie to mikrofon. Jeżeli chcemy nagrywać tylko w domowym zaciszu to wystarczy nam zwykły dynamiczny mikrofon. Jednak jeżeli chcemy nagrywać “na mieście” to potrzebujemy zestaw reporterski, tutaj mamy do wybory bardzo fajne nowoczesne rejestratory cyfrowe z wbudowanymi mikrofonami, możliwością nagrywania dźwięki w różnych formatach itp. Osobiście korzystałem trochę z Marantza i Zooma – oba świetnie się sprawdzają, mają swoje wady jak i zalety, ale to innym razem. Oprócz rejestratorów cyfrowych możemy też skorzystać z nieśmiertelnych póki co rejestratorów MiniDisc lub zwykłych odtwarzaczy mp3 z funkcją zapisu (najlepiej po dołączeniu zewnętrznego mikrofonu).

Wracając do tematu audycji. Świetna nazwa i dużo bardziej nieraz pasująca niż podcast dla rzeczy, które można usłyszeć choćby na wspomnianych Indywidualnych. Nie zawsze jest to jednak nazwa do końca prawdziwa. Audycja to jednak trochę dłużej niż 10 minut, ma z reguły jakiś scenariusz, jakiś cel. Niektóre z podcastów, które dzisiaj przesłuchałem, różnych wydawców, nie nazwałbym audycją, prędzej reportażem, wywiadem, relacją, monologiem? Albo po prostu podcastem.

Jeżeli ktoś jeszcze nie słuchał podcastów, nie wie z czym to się je i czy jest to dla niego, zapraszam na stronę indywidualni.org – tam można naprawdę poczuć klimat podcastu.

Poprzedni wpis zainspirowany został piosenką Wydój mnie z płyty Bąż Woa, wspomnianego już zespołu Łydka Grubasa. Zespół pochodzi z Olsztyna i najwidoczniej tworzą już od dawna (2002?). Nie o zespole będę jednak pisać lecz o płycie, która ujrzała światłowody 21 marca 2010. Światłowody dlatego, że płyta jest dostępna w całości za darmo w internecie – można ją pobrać ze strony zespołu www.lydkagrubasa.pl. Koniec oficjałki.

Płyta odzwierciedla to co widać na filmikach – totalnie odjechanych kolesi, którzy przez muzykę przekazują całemu światu swoje podejście do życia. Nie boją się śpiewać o tym co każdy myślący człowiek widzi dookoła. Wytykają najprostsze, a jednocześnie najbardziej niedostrzegalne wady zwykłych, szarych ludzi i tych trochę mniej szarych. Połączenie rocka, punka i wstawek… abstrakcyjnych? Bo już sam nie wiem jak to nazwać. Elementy orientu, folku, disco polo, klasyki – tego rodzaju wstawki można spotkać w ich utworach.

Cudowna. Prześmiewcza. Ciężka!

Ostatnimi czasy bardzo trudno było mi znaleźć cokolwiek do słuchania, zazwyczaj kończyło się na jakiejś muzycznej stacji i zrzuceniu obowiązku doboru muzyki na jakiś automat grający lub włączeniu telewizora. Wczorajsze popołudnie spędziłem w całości na przesłuchiwaniu płyty Bąż Woa. Dawno żaden zespół, żadna muzyka nie sprawiła mi tak dużej radości z posiadania słuchu!

Cenzura? Brak. Bo po co cenzurować prawdę?

Gdybym tylko mógł opisać to co dała mi ta płyta byłbym naprawdę szczęśliwy. To trzeba po prostu usłyszeć, zrozumieć teksty, wyciągnąć esencję z muzyki tak mizernie skomponowanej i przestawionej w jedynej i niepowtarzalnej formie.

Jeżeli znudziła Cię komercyjna muzyka w radiu i telewizji ta płyta jest dla Ciebie!

Link bezpośrednio do strony z płytą:
http://lydkagrubasa.pl/bazwoa

Tytuły utworów jakie znajdziecie na płycie mówią same za siebie:
Afrykaniec
Żyd
Hip hop
Wydój mnie
Była
Robocik
Komunikacja
Bilet
Tawerna
Wędzarnia
Nie mieszczę się w drzwi
Britpop
Gwiazdy
Hektahy
Polak
Gówno na kapciu

Tymi słowami przywitała mnie piosenka zespołu Łydka Grubasa. Niezłe rockowe brzmienie, może jakaś inspiracja folkiem, ale czy w dzisiejszych czasach naprawdę nie ma już o czym śpiewać? Chociaż z drugiej strony kto tak naprawdę słucha dzisiaj muzyki? Można powiedzieć – co druga osoba na ulicy! Przecież każdy kto się ceni i chce się oswobodzić z tłumu na ulicy zakłada słuchawki na uszy (lub wkłada je sobie w uszy) i dla niego już nie istnieje stara babcina stojąca obok w tramwaju czy grupa małolatów kopiących śmietnik. Prawda jest jednak inna – kto tak naprawdę z tych ludzi słucha tego co leci w słuchawkach? Słuchawki na uszach zawsze i wszędzie to tylko część naszej „nowoczesnej” kultury. Sam łapię się na tym, że muzyka w słuchawkach po prostu sobie leci… Lecz gdy naprawdę chce się posłuchać muzyki trzeba na chwilę spokojnie usiąść, posłuchać tekstów, posłuchać muzyki, odnaleźć się wśród instrumentów.

Ciekawym przeżyciem, na to jak można odbierać dźwięki, był dla mnie festiwal Dwa Teatry. Słuchowiska radiowe grane w czasie festiwalu naprawdę potrafiły przenieść w świat, który stworzył realizator. Niestety jest to sztuka która zanika w radiu na rzecz muzyki i jeszcze raz muzyki – nie ważne jakiej, ważne żeby melodia wpadała w ucho. Nie można też za wiele mówić – to odstrasza słuchacza przecież… G. prawda. Słucham radia dlatego, że chcę kogoś mówiącego do mikrofonu, mówiącego do mnie. Gdybym chciał sobie posłuchać samej muzyki włączyłbym sobie odtwarzacz muzyki.

Muzyka, reklama, 1,5 minuty wiadomości co godzinę, i tak w kółko do znudzenia. Całkowitym odjazdem była stylizacja stosowana przez największe komercyjne polskie stacje radiowe – wszyscy brzmieli jednakowo, nie ważne czy mówił Zenon G. czy Franciszek Ó. – i tak mieli ten sam głos. Kto na to zwrócił uwagę? Komu to przeszkadzało? Mi na pewno, bo mogę nie wiedzieć jak się nazywa facet z drugiej strony, który i tak nic mądrego nie powiedział, bo mu nie pozwolono, ale chciałbym wiedzieć czy to ten sam facet, który mówi następnego dnia, czy to może jego kolega.

Komercja, ech komercja…

Dorzucam piosenkę zespołu Łydka Grubasa jako, że urzekli mnie swoimi tekstami i muzyką.